René van der Meer / freelance redacteur

Treffende teksten. Print en online.

Groetjes uit Berlijn

CJP Magazine 2012
Klik hier voor de PDF van dit artikel

In CJP Magazine krijgen iconen de ruimte die ze verdienen. Zo ook Christiane F. waarover ik onderstaande schreef.

Het is een gekke tijd in Berlijn, eind jaren zeventig. terwijl volwassenen hun weekend inluiden met schnapps grijpen veel jongeren naar iets stevigers. Alsof het peuken zijn, hebben harddrugs de Duitse jeugdcentra gevonden. Opeens wordt het daar vrij normaal om van hasj via LSD op te klimmen naar heroïne. De meeste pubers komen nog netjes op tijd thuis voor het avondeten, maar drijven stoned steeds verder af van een gezonde gezinssituatie.

Zo ook Christiane Felscherinow, een meisje van net veertien jaar. Een scheiding, gewelddadige vader en het leven in een Berlijnse betonwijk hebben behoorlijke deuken in haar zelfvertrouwen geramd. Heel even lijkt ze weerstand te bieden tegen de verleidelijke drugs in haar jeugdhonk, maar de drang naar erkenning en een goed gevoel zijn te sterk. Al snel houdt ook Christiane haar kapotte armen buiten het zicht van haar moeder

Erg, maar het was niemand opgevallen als Christiane niet in aanraking was gekomen met de journalisten Kai Hermann en Horst Rieck. Zij interviewen het pubermeisje over haar leven en verwachten na twee uur praten wel klaar te zijn. Twee uur worden twee maanden, waarin de heren naar haar ervaringen in de Berlijnse drugsscene luisteren. Een scene die inmiddels meerdere tieners het leven heeft gekost.

De interviews groeien uit tot een boek. Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo verschijnt in 1979 en verkoopt direct goed. Zonder omwegen legt Christiane hierin uit hoe dat gaat, overleven tussen de spuiten. Botte naalden slijpen met een luciferdoosje en teren op een dieet van pudding. Lezen in de krant dat je hartsvriendin is overleden aan een overdosis. Mannen aftrekken voor veertig Deutsche Mark, zodat je horse (heroïne) kunt scoren. Tevergeefs aankloppen bij hulpinstanties, die zich geen raad weten met minderjarige verslaafden.

Klinkt misschien als de klaagzang van een zielige junk, maar dat is Christiane F. niet. Tussen het drama door begin je langzaam te begrijpen hoe de verslaving zich in haar puberbrein nestelt. Het klinkt niet eens onlogisch. Want als ze eenmaal heeft bewezen dat ze ook zonder de spuit kan leven, maakt één shotje toch niet uit? Verruil heroïne hier voor sigaretten, wijn of chocolade en wat leek op bizar gedrag, wordt opeens eng herkenbaar.
Twee jaar na het boek verschijnt de verfilming. ook heftig, maar deze mist de diepgang van het boek. Goed, David Bowie komt voorbij en de bleke Duitse smoeltjes in grauwe stationshallen hakken erin, maar veel meer dan junkie kijken is het niet. Hopelijk zet de gelijknamige theatervoorstelling die momenteel door Nederland toert je wèl aan het denken over drugsproblematiek.

Met de inmiddels vijftigjarige Christiane gaat het overigens nog steeds niet zo best. na haar tijd in Berlijn kickte ze af in Hamburg, maar de drugs bleven lonken. Ze is inmiddels moeder en verdween lange tijd uit beeld. Tot een paar jaar geleden, toen ze in Amsterdam opdook en opnieuw bleek te gebruiken. Van het boek dat haar wereldberoemd maakte, wil ze weinig weten. Het zou niet representatief zijn. Als het meezit, verschijnt ooit een boek met haar eigen verhaal. We wachten het af. Tot die tijd volstaat de klassieker uit 1979, al ruim dertig jaar een perfecte antidrugscampagne.

www.cjp.nl

November 12th, 2013 at 4:32 pm

Posted in

55 Responses to 'Groetjes uit Berlijn'

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to 'Groetjes uit Berlijn'.

  1. .

    áëàãîäàðþ….

    Don

    1 Feb 15 at 9:32 pm

  2. .

    áëàãîäàðåí!!…

    donald

    2 Feb 15 at 10:51 am

  3. .

    ñïñ!!…

    Francis

    2 Feb 15 at 11:23 am

  4. .

    thank you!!…

    edgar

    4 Feb 15 at 3:49 am

  5. .

    áëàãîäàðñòâóþ!…

    Tracy

    4 Feb 15 at 9:32 am

Leave a Reply