René van der Meer / freelance redacteur

Treffende teksten. Print en online.

DJ Afrika

CJP Magazine / 2010

Met een microfoon en open vizier bezoekt Eric Corton jaarlijks de Afrikaanse projecten waarvoor 3fm Serious Request geld inzamelt. Je zou er een boek over kunnen schrijven en dat is precies wat hij deed. In De wilde Wereld, Afrikaanse verhalen beschrijft hij zijn ervaringen in een continent dat op scherp staat. ‘De dingen die ik daar gezien heb, raak ik nooit meer kwijt.’

Het is 2004 wanneer 3fm besluit om met Serious Request een duit in de zak van het Rode Kruis te doen. Achter één taak staat nog geen naam: wie wil er naar die gebieden afreizen waarvoor Serious Request aandacht en geld vraag? Eric Corton, dj bij 3fm, hoort de vraag, steekt zijn getatoeëerde arm op en begint daarmee de traditie om jaarlijks voor 3fm naar Afrika te reizen. “Eigenlijk wist ik niet waartegen ik toen ‘ja’ zei. Ik was nog nooit in Afrika geweest. Ik ging altijd naar Frankrijk.”

Wanneer besefte je dat je niet naar Frankrijk ging?
“Vanaf het moment dat incheckte voor de vlucht naar Ndjamena, de hoofdstad van Tsjaad. Vrijwel alle medepassagiers waren Afrikaan en toen voelde ik wel dat het een unieke reis ging worden. Dat werd onderstreept toen ik zes uur later uit het vliegtuig stapte. Ik voelde de voor Afrika kenmerkende warmte en snoof een geur op van hitte, natuur en lichaamsgeur. Van Ndjamena reisde ik door naar een vluchtelingenkamp. Het bleek de hel op aarde, een plek met minder dan niks. Iedereen die daar kwam, mistte een ledemaat, zat vol met lood of was verminkt.”

Daar stond je dan, als nuchtere Hollander.
“Ik herinner me dat ik heen en weer werd geslingerd tussen woede, verdriet, puur praktisch bezig zijn en per minuut leven. En een nuchtere Hollander ben ik trouwens nooit geweest. Ik laat me gauw en goed raken en nam daar direct alles in me op. Door er meteen over te praten, maar ook om te huilen, kon ik het gelukkig ook van me afzetten. Wat niet betekent dat ik het daarmee vergeet. De dingen die ik daar, en later, gezien heb, raak ik nooit meer kwijt. En dat hoeft ook niet, maar ik wilde ze wel een keer uit mijn hoofd en op papier zetten.”

Vandaar dit boek?
“Niet helemaal. Ik had mijn ervaringen in Afrika toch wel van me afgeschreven. Ik kreeg echter via via contact met een uitgever en deze was benieuwd of ik weleens iets schreef. Ik liet een paar verhalen over Afrika lezen en zo is het balletje gaan rollen. Het viel me op hoe vers alle herinneringen nog waren. Afrika lag op het puntje van mijn tong, ik hoefde het alleen maar op te schrijven.”

Je schrijft op een opvallend beheerste, soms zelf humoristische manier over problemen waar ook je heel moralistisch over kunt doen. Was dat een bewuste keuze?
“Ja, als ik de verhalen zonder die beheersing en gezonde humor had opgeschreven, was het boek zo zwaar geworden dat je het na drie pagina’s moest wegleggen.”

En je wilt niet moralistisch zijn?
“Daar ben ik niet mee bezig geweest. Als er al een moraal uit spreekt, is dat mijn eigen ethiek, het is een persoonlijke verhalenbundel. Toch hoop ik wel dat dit boek mensen iets beter laat nadenken over de wereld waarin we leven en de manier waarop we met elkaar omgaan.”

Hoe bedoel je?
“Ik vind dat we momenteel aardig aan de beschaving van ons land aan het schuren zijn. Tijdens mijn radioprogramma 3VOOR12RADIO  behandel ik ook maatschappelijke thema’s. Regelmatig krijg ik dan sms’jes van luisteraars die vinden dat ik een “kankerdebiel ben die zijn bek moet houden met zijn krokodillentranen”.
Kijk, de wereld bestaat uit tegenstelling en je mag het met elkaar oneens zijn, maar daarbij hoef je je beschaafdheid niet overboord te gooien. Als mijn boek op tafel belandt van iemand die nu zulke keiharde dingen roept, en hij gaat door mijn boek iets beter beseffen waartoe agressie en rancune kan leiden, is dat mooi meegenomen.”

Ook dit jaar is er weer een Serious Request en ga je weer naar Afrika. Hoe weet je of dat zin heeft?
“Die vraag stel ik mezelf iedere keer dat ik Afrika bezoek. Zeker in een tijd waarin ontwikkelingshulp ter discussie staat, wil ik weten waartoe noodhulp leidt. Inmiddels kan ik zeggen: ja, het heeft zin.

Dat zie ik aan de manier waarop tot in detail wordt nagedacht over de hulp die geboden wordt. Een voorbeeld: vroeger sloegen hulpverleners een pomp waarna ze vertrokken. Goed bedoeld, maar na een tijd gaat zo’n pomp stuk en is er niemand om hem te repareren. Het Rode Kruis bedenkt nu een structuur voor het beheer en onderhoud van waterpompen. Mensen behouden zo schoon drinkwater, blijven gezond en kunnen iets opbouwen. In een ander gebied krijgen mensen netten tegen malariamuggen waardoor de kindersterfte soms met dertig procent afneemt. Aan zulke informatie, die voor iedereen openbaar is, zie ik dat Afrika geen bodemloze put is.”

Toch zie je tijdens je reizen van heel dichtbij wat er nog niet goed gaat. Hoe voel je je na zo’n reis?
“De eerste dagen ben ik vooral blij dat ik weer thuis ben, waar ik in een lekker bed kan slapen en kan douchen. Daarna ga ik opnames terugluisteren en nadenken over dat wat ik heb gehoord en gezien. Hoe dat erin hakt, verschilt per reis. Een malariareis is, niet lullig bedoeld, vooral een technisch verhaal. Die ziekte kan een land ontwrichten en daarom is het belangrijk er iets aan te doen. Maar het is een natuurlijke factor en dat is het al 3,5 miljoen jaar. Waar ik veel meer moeite mee heb, zijn de man made disasters. De vreselijkste dingen die mensen elkaar aandoen, omdat het kan, omdat het oorlog is of omdat iemand zegt dat je het moet doen. Van zoiets ben ik een paar weken van de leg. Ik denk dan veel na, onder andere over de vraag waarom mensen elkaar dat doen.”

Heb je het antwoord?
“Het hele leven in Afrika is hard, alles staat daar op scherp. Dat is al eeuwen zo. Deels door de natuur, maar ook met dank aan de Europeanen die het continent eerst leegroofden en daarna met een liniaal verdeelden. Daardoor is een situatie ontstaan waarbij mensen hun beheersing verliezen. Op het moment dat iemand honger heeft en hij ziet iemand met een boterham, dan maakt hij diegene kapot, klaar. Dat gaat dan om overleven. Daarnaast gebeuren de meest vreselijke dingen simpelweg, omdat het kan, omdat beschaving een dun laagje is dat zomaar kan verdwijnen.”

Op youtube staat het filmpje Eric ziet heftige dingen in Kenia onder het filmpje Eric test hamburgers op Lowlands. Hoe is dat te rijmen?
“Ik vind Lowlands en onzinnige filmpjes maken te gek. Daarnaast vind ik het werk dat ik in Afrika doe enorm belangrijk. Die twee werelden maken mijn leven interessant en als die niet meer naast elkaar kunnen bestaan, moet ik in Afrika gaan wonen om daar te werken aan alles wat er mis is. Misschien, als ik achttien was geweest en medicijnen had gestudeerd, had ik het gedaan. Maar ik ben geen dokter, ik leef in Nederland en heb hier een gezin.”

Je kunt je ook in Nederland fulltime inzetten voor hulp aan Afrika.
“Klopt… Misschien ga ik dat ook wel doen. Ik heb ambities in die richting, maar die zijn nog niet concreet. En zoals ik al zei: ik ben geen achttien meer. Wat kan ik dan doen? Ik ben geen arts of logistiek medewerker. Ik kan aardig ouwehoeren, hoe ga ik het Rode Kruis daarmee helpen? Dat weet ik niet.”

Knaagt dat?
“Ja. Ik voel me vaak schuldig. Als ik op tv de ellende na die overstroming in Pakistan zie, wil ik erheen. Om te helpen en om de problemen beter onder de aandacht te krijgen. Maar ja, dat gaat niet zomaar.”

Hoe ga je daarmee om?
“Dan kijk ik uit naar november wanneer ik voor 3fm weer naar Afrika ga om wel iets te doen.”

Nog een laatste boodschap aan cynische lezers die denken ‘Ja hoor, hij was al dj, acteur en muzikant. Nu moet hij ook nog een boek schrijven’.
“Haha, en wat komt hierna? Gaat hij ook nog proberen te golfen? Ik kan me die gedachte wel voorstellen en heb maar één antwoord: lees het.”

BIO
Eric Corton maakt radio, speelt gitaar, kan acteren (hij zat op de Maastrichtse toneelschool) en houdt van Afrika. Namens 3fm Serious Request reisde hij in 2004 voor het eerst af naar dit continent, sindsdien keert hij jaarlijks terug. Over zijn Afrikaanse ervaringen schreef hij De wilde wereld, Afrikaanse verhalen.

http://www.rodekruis.nl

October 14th, 2010 at 4:49 pm

Posted in

Leave a Reply