René van der Meer / freelance redacteur

Treffende teksten. Print en online.

De menukaart van Singapore

AD Reiswereld / 2010

Met stokjes, bestek of blote handen. Eten in Singapore is volkssport nummer één. Maar waar schuif je aan in een culinaire hoofdstad?

GEYLANG SERAI – vier generaties saté

Aan de rand van de stad klopt het Maleisische hart van Singapore: Geylang Serai. Toeristen vinden de wijk vaak te ver van het centrum liggen, dus hier bepalen vooral lokale bewoners het straatbeeld. Zo halen ze hun boodschappen op de Geylang Serai Food Market, een overdekte markt waar je tegen de geur van vlees, vis, fruit en kruiden kunt leunen. Eten kan hier ook, maar veel leuker is het naastgelegen Malay Village. Dit parkje met houten huisjes moet de sfeer van oude Maleisische straatjes in ere herstellen.

Een aanrader in Malay Village is de Hazwani Food Junction, een zonnig hoekje waar eetstalletjes op je bestelling wachten. Dé plek voor een Maleisische specialiteit: saté. Gunawan Bin Baajoan heeft de stokjes feestelijk klaarliggen in zijn eettentje. Zijn opa begon in de jaren ’40 met het verkopen van saté en sindsdien is er weinig aan het recept veranderd. Inmiddels telt zijn satéfamilie vier generaties, zo laat Gunawan trots weten. Op het menu staat saté van lam, rund en kip en voor de liefhebbers is er pens en lever. Zoonlief roostert de saté boven een houtskoolvuurtje. Vijf minuten later liggen de stokjes dampend op een bord onder een palmboom.

De compacte stukjes vlees smaken prima in combinatie met de opvallend pittige pindasaus. Pens en lever op een stokje zal niet iedereen als muziek in de oren klinken. Het zijn vooral de locals die deze stokjes bestellen. Wie het toch probeert, merkt dat het allemaal best meevalt. Pens is wat stug en leversaté doet denken aan, inderdaad, kippenlevertjes. Op de rand van het bord ligt ketpat, een pakketje van palmbladeren met daarin wat rijst. Het is de finishing touch van een Maleisische klassieker.
Hazwani Food Junction, 39 Geylang Serai Road

LITTLE INDIA – vissenkop op een bananenblad

Tempels, kleurrijke panden en smalle winkels vol kleding, sieraden en fruit. Dat is Little India. Verplichte kost in deze gezellig krappe wijk is fish curry head bij Banana Leaf Apolo. Dit Indiase restaurant, waarvan de gasten van bananenbladeren eten, zette het visgerecht in 1974 op de kaart.

Vissenhoofden kies je op formaat. Vriendengroepen delen een fish head large ter grootte van een handtas. ,,Kleine eters gaan meestal voor small,” legt de ober uit, die na het opnemen van de bestelling een schep rijst op een bananenblad schept. Kort daarna wandelt zijn collega de keuken uit. Op zijn dienblad staat een wit bord met daarin, badend in rode curry, de vissenkop. Inclusief ogen, kieuwen en grote bek vol tandjes. Eten met je handen is gebruikelijk in Little India. Maar om amateuristisch geknoei te voorkomen, ligt er gelukkig ook bestek op het bananenblad. Het milde vissenvlees is erg gaar en laat zich makkelijk met een vork eten. Stukje bij beetje valt de kop uiteen in de kruidige curry.

Halverwege assisteert de ober met het ontleden van de vissenkop. Zorgvuldig peutert hij de ogen eruit en legt deze op het bananenblad. ,,Very nice,” zegt hij terwijl hij een scheutje curry over de ogen schenkt. Hierna kraakt hij de kop open en schept de kleine, grijs-witte vissenhersenen op het bananenblad. De ober knikt. Ook hersenen zijn blijkbaar very nice. George Cow en Alison Barclay, twee Schotse toeristen met een tafeltje aan het raam, kunnen wel lachen om de plaatselijke delicatesse. ,,Ik wil zo’n vissenkop best proberen,” zegt George dapper. Maar ze zijn net in de stad en beginnen rustig. Alison: ,,Ik heb net kip besteld.” Banana Leaf Apolo heeft twee locaties in Little India: 48 Serangoon Road en 54-58 Race Course Road

CHINATOWN – kipnoedels volgens familierecept

In Chinatown, tussen rode lampionnen, medicijnwinkels en oude Chinese pakhuizen, voorziet het Chew Kee Eating House de buurt al 40 jaar van chicken noodle. Dit Chinees-Kantonese kipgerecht draait om een rijke sojasaus en is bekend in de hele stad.

Een rijtje simpele tafels met daarop een houder voor eetstokjes en bestek; meer heeft de eigenaresse niet nodig om haar gerecht aan de man te krijgen. De in sojasaus gestoofde kip komt samen met de noedels in rode plastic borden.

,,Je ruikt de vele kruiden zonder dat ze overheersen,” legt vaste klant Andrew Wong Hai-Yi vanachter een dampend bord uit. ,,De noedels zijn net lang genoeg gekookt, waardoor ze de saus goed opnemen.” Andrew werkt verderop als consultant in het financial district van de stad en werd vroeger door zijn vader al meegenomen naar Chew Kee Eating House.

Met de jaren zag Andrew het hectische Chinatown veranderen in een meer geciviliseerde buurt. Een bezoekje aan Chew Kee herinnert hem even aan de sfeer van toen. De eigenaresse leerde het recept voor chicken noodle van haar vader en voegde daar eigen ingrediënten aan toe. Haar broer trok zijn eigen plan en opende verderop een eettent waar hij, zo beweert hij, loyaler is aan het familierecept. Andrew is niet onder de indruk: ,,Voor mij is er maar één plek voor chicken noodle. En dat is Chew Kee Eating House.” Chew Kee Eating House, 8 Upper Cross Street

ORCHARD ROAD – Black pepper en chili crab

Singapore is meer dan een eetparadijs. De stad staat ook bekend als dé plek om te shoppen en Orchard Road maakt deze naam helemaal waar. Alle grote winkelketens zijn te vinden in deze Champs-Elysées van Singapore. Neem het onlangs geopende winkelcentrum Ion Orchard. In het hypermoderne gebouw kun je terecht voor een nieuwe Rolex of schoenen van Prada.

Aan eten is ook gedacht. In de kelder van Ion kan het winkelend publiek aanschuiven voor onder meer twee Singaporese uitvindingen van krab met zwarte peper of met een chilisaus. De krabben wachten levend op hun lot in het Food Plaza van het winkelcentrum. Hun blauwgrijze scharen zijn dichtgeknoopt met rode linten. De uitgekozen krab verdwijnt in de keuken om kort daarna als black pepper-variant terug te keren. Het voorheen blauwgrijze dier is veranderd in een fel oranje hoofdgerecht. De scharen en het schild zijn bewerkt met zwarte peper. De kraaloogjes zijn nog net te herkennen.

Een speciale tang en piepkleine vork blijken onmisbaar bij het eten van het schaaldier. Met veel wrikken en peuteren is het vlees uit de scharen te krijgen, maar het is het gevecht waard. De peper geeft het milde krabbenvlees een lekker scherp randje. Byron Shoh woont in Singapore en bestelt geregeld krab. ,,Ik houd van zowel chili als black pepper. Soms maak ik ook thuis krab klaar. Meer dan peper, knoflook, chili en zout heb je niet nodig.” Byron is een gepassioneerd eter en deelt zijn eetervaringen op het populaire Singaporese eetforum Makansutra.com. Voor iedereen die krab wil eten, heeft hij één tip: ,,Vergeet dat bestek. Echte Singaporezen eten krab met hun handen.” Ion Orchard , 2 Orchard Turn

October 13th, 2010 at 1:45 pm

Posted in

53 Responses to 'De menukaart van Singapore'

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to 'De menukaart van Singapore'.

  1. .

    tnx for info!…

    James

    8 Feb 15 at 3:51 am

  2. .

    good!!…

    darryl

    8 Feb 15 at 4:21 am

  3. .

    áëàãîäàðñòâóþ!!…

    eduardo

    10 Feb 15 at 11:40 am

Leave a Reply